യാത്ര തുടരുന്നു..........

            2003 ഫെബ്രുവരി 1- കൊളംബിയയുടെ പതനവും ആകാശത്തെ പ്രണയിച്ച 7 സഞ്ചാരികളുടെ മരണവും. ഉയരങ്ങള്‍‍ കീഴടക്കി ഭൂമിയിലെക്കെത്തുമ്പോ‌ള്‍ അവര്‍ കാലിഫോര്‍‍ണിയയുടെ തീരങ്ങള്‍‍ക്ക്  മുകളിലായിരുന്നു. നോര്‍‍ത്ത് കാലിഫോര്‍‍ണിയ‍‍യുടെ  മലനിരകളി‌‌ല്‍‍ വിടരുന്ന കൊലിത്താസ് പൂക്കളെ കുറിച്ച് Don Henley, Glenn Frey, Don Felder  എന്നിവരെഴുതി 1977 മെയ്‌ മാസം പുറത്തിറങ്ങിയ HOTEL CALIFORNIA  എന്ന ആല്‍‍ബത്തിലെ വരികള്‍‍പാടി അവര്‍‍ ഭൂമിയെ തൊടാനായി കൈകള്‍‍നീട്ടി. മലനിരകളിലും, മരുഭൂമികളിലും വിരിയുന്ന ആ മഞ്ഞപൂക്കള്‍ക്ക്‌ പൈന്‍മരത്തിന്‍റെ, ക്രിസ്തുമസ് ട്രീയുടെ നേര്‍‍ത്ത മണമായിരുന്നു. ഗന്ധം കൂടുന്തോറും അതൊരു ലഹരിയായി തോന്നും. തണുപ്പുള്ള രാത്രികളില്‍‍ ഗിറ്റാര്‍‍മീട്ടി അവരെഴുതിയ ആ വരികളായിരുന്നു അവസാനം അവിടെ മുഴങ്ങിയത്. തകര്‍‍ന്നു വീണടിഞ്ഞ ടെക്സസിലെ പുല്‍ക്കൊടികളില്‍‍ നിന്ന് നക്ഷത്രങ്ങളായി പിന്നെയുമൊരു മടക്കയാത്ര. 

             അലസമായൊരു പോക്കുവെയില്‍‍ പരക്കുന്ന മുറിയിലിരുന്നു വായിച്ചു തീര്‍‍ത്ത ഈ അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക് ഒടുവില്‍ തോന്നി മരണം ഭയമല്ല ഒരു വരവേല്‍പ്പ് ആണെന്ന്. ജീവിതത്തിനു ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടാവുക അതിന്‍റെ നെറുകയില്‍‍ നിന്ന്, ആത്മാര്‍‍ത്ഥമായ അര്‍‍പ്പണ്ണത്തിനു ശേഷം ഇനിയൊരു കളങ്കത്തിനിട നല്‍‍കാതെ പൂര്‍‍ണത നല്‍കുന്ന ഒരു ജീവിതം.

           

              2003ല്‍ പ്ലസ്‌ 1നു പഠിക്കയാണ്. പലപ്പോഴും ക്ലാസ്സ്‌ മുറികളില്‍, വീടിന്‍റെ ചുമരുകള്‍‍ക്കുള്ളില്‍ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. സ്വപ്നങ്ങളിലെന്നും എന്നെ തലോടാറുള്ള നീലക്കണ്ണുകളുള്ള, തൂവെള്ള ചിറകുകളുള്ള, സ്വര്‍‍ണ്ണമുടിയിഴകളുള്ള ഒരു മത്സ്യകന്യകയെ വാക്കുകള്‍‍ കൊണ്ട് ഒരു ആശ്വാസത്തിനു വേണ്ടി വരച്ചിട്ടു. എപ്പോഴോ ഒരിക്കല്‍‍ രാജന്‍ സര്‍ അത് വായിച്ചെടുത്തു..Mermaid പിന്നെ ആ വാക്കുകളെ സര്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയ Ozymandias, To Autumn, Ode to Nightingale എന്നിവയുമായി ചേര്‍ത്തുവായിക്കാന്‍‍ തുടങ്ങി.

         

          നീണ്ട 10 വര്‍‍ഷങ്ങള്‍‍ക്കിപ്പുറം kanfed, അങ്കണം,പൂന്താനം ,മാധ്യമം ,

സിവി ശ്രീരാമന്‍‍ അവാര്‍ഡുകള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി നിറകണ്ണുകളോടെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍‍ ആദ്യമായി സൃഷ്ടിയുടെ വേദന തന്ന കൊലിത്താസ് പൂക്കളെയും mermaidനെയും , പ്രിയപ്പെട്ട രാജന്‍ സര്‍ നെയും ഓര്‍‍ക്കുന്നു. അതിനിടയിലുടെ കടന്നുവന്ന സൗഹൃദങ്ങള്‍‍, പുതിയ ബന്ധങ്ങള്‍‍,പ്രോത്സാഹനങ്ങള്‍‍.. 3 വര്‍‍ഷത്തെ ഇടവേളക്കു ശേഷം തൂലികയും അക്ഷരങ്ങളും പുതിയ ഭാവത്തില്‍‍ തിരികെ കൊണ്ട് വരാന്‍‍ ശ്രമിക്കയാണ്, തെല്ലൊരു ഭയത്തോടെ..പഴയ പോലെ എഴുത്ത് വഴങ്ങുമോ എന്നറിയില്ല. പുതിയ അനുഭവങ്ങളും യാത്രകളും വഴികളും മുഖങ്ങളും നല്‍കിയ അക്ഷരങ്ങളും ഭാവങ്ങളുമാണ് ഇനി ഭാഷയും കരുത്തും...